CROWDFUND: Maatje Davey Gans getroffen door aardbeving in Lombok

KWO Redactie
aardbeving-lombok

Begin september kon je al genieten van zijn video Cruiseschepen & Droogkloten waarin hij liet zien hoe relaxt het vissen met een groep vrienden kan zijn. Toch voelde Davey zich de afgelopen weken niet super relaxt. Kleine tegenslagen maakten alles gewoon irritant… Ook werd ‘Deeffie’ op een ruwe wijze herinnerd aan wat er nu plaatsvindt in Lombok. Een Indonesische maat van hem is behoorlijk NDK! F*ck die irritaties. Er zijn mensen die het veel zwaarder hebben dan wij! 

I wone se samething,now i net to help from you, for pay something to ething end dring becouse we don have joob now we jas stay on the tend, we skery whit earthkuake, but up to you if you wone to help me or not,but I hope you cane help me.

Be a good guy en maak een paar coins over, elke euro telt!

 

Help slachtoffers van de aardbevingen in Lombok

Davey vertelt: Jullie zaten er al op te wachten natuurlijk. WTF was dat voor een stukje tekst aan het begin van dit artikel? Dat was een Facebook Messenger berichtje van mijn Indonesische maat Opan, die ik heb leren kennen in, je raad het al, Indonesië. Hij woont op Lombok en daar is het goed mis de afgelopen tijd.

Lombok is verwoest door de aardbevingen.

Er zijn een aantal zieke aardbevingen geweest en mijn maat Opan heeft het zwaar. Geen geld, geen huis, geen eten! Zo gevoelig als ik ben draait mijn hele maag om, heb het er echt ff moeilijk mee en reflecteer mijn eigen laatste paar weken.

Er zijn een aantal zieke aardbevingen geweest en mijn maat Opan heeft het zwaar. Geen geld, geen huis en geen eten!

Wat is dat niks zeg, mijn eigen irritaties. Wat stelt dat niks voor. Kun jij je voorstellen dat je iemand die je amper kent, aan de andere kant van de wereld, om geld moet vragen? Puur omdat je geen eten hebt, bang bent en geen huis hebt… tering man!

Mijn Indonesische maat Opan!

Aangezien niemand er een fuck om geeft en ik niet 1 like krijg op de posting dat mijn maat Opan hulp nodig heeft, maar wel likes en reacties krijg als ik een karper post, probeer ik het dus via deze weg. Een geldinzamelactie voor mijn goud eerlijke fantastische Indonesische maat en zijn familie via een karper artikel. Flip een paar coins richting Lombok als je wilt!

Hulp is nodig: maak een paar coins over, elke euro telt!

 


Rare weken

Davey aan het woord: 04:30 Het platte Nederland rookt na van de zojuist ontplofte hemel, Nikies zijn kletsnat en het felbegeerde wacht op een ‘moment to shine’ in het eerste zonlicht.

Ik heb een paar rare weken achter de rug. Irritante gebeurtenissen, die elkaar consistent opvolgden, zorgde ervoor dat ik mijzelf gedurende deze weken in een bepaalde gemoedstoestand bevond. Niet depri, niet ontevreden, maar ik weet niet man. Ik vond het allemaal gewoon f*cking irritant. Het ging goed met me. Maar alles was wel echt ff irritant.

Noodgedwongen uit mijn habitat gerukt.

Een verhuizing naar een compleet nieuw woongebied… Noodgedwongen uit mijn habitat gerukt. Een parasol die van ons dakterras op de auto van de buurman was gewaaid. Een onverklaarbare deuk in mijn geliefde Transporter. Tot twee keer toe mijn target misgeslagen aan de oppervlakte en als een crimineel met mijn kop op het asfalt gedrukt door een woeste Duitser.

Ook een souvenir van de woeste Duitser…

Mijn favoriete roze trui kwijt geraakt. Portemonnee met pasjes kwijt en nog zo een 1001 irritante dingen, die ik van Quinten (mijn beste maat) niet allemaal in dit artikel mag vernoemen omdat het anders te negatief wordt.

Anyway. Ik bleef stug gelukkig zijn.

Omdat een presentatie, waar ik wel een hele week brein kapotmakend aan gewerkt heb, niet door ging kon ik gaan vissen. Ik wilde deze nacht de hele week al gaan bevissen en baalde best wel dat dat niet kon. Het weer zag er buitengewoon ideaal uit; kelderende luchtdruk, onweer, regen, windje en een vrij groot maantje #vetcarpy. Ik zat alleen nog steeds in dubio, ik had namelijk mijn zinnen gezet op een watertje met oude spiegels (mijn nieuwe obsessie).

Mijn target ontkwam me twee keer…

Die zinnen waren helaas weg omdat een oude doorgewinterde karpervisser, die hier al superlang woont, mij verteld had dat al die spiegels er dus vanaf gehaald zijn omdat het water te druk werd en men er een puinhoop van maakte. Het putje kon ik ondertussen lezen en schrijven en de eerste karakterschubs hadden zich al gemeld. Het had erg fijn geweest als ik hier lekker door kon ploeteren.

Klaar voor die oude spiegels.

Omdat ik dus zo graag van die oude spiegels wilde vangen ben ik elke karpervisser in mijn nieuwe buurt gaan spammen en kreeg ik een gouden tip uit een volledig onverwachte hoek.

Dat gekke universum toch. Werkt dat weer mee hè. Ben 1 keer wezen kijken. Verkocht. Alleen ja… Wel ff een nieuw water weetje. De eerste nacht is vaak een beetje verkennen, klooien en kutten. Daar zat ik nou net niet op te wachten.

Be a good guy en maak een paar coins over, elke euro telt!

 

Coin

Ik heb een medicijn voor dubio’s en dat medicijn is een muntje. Sharon (mijn superlekkere verloofde) begon al te lachen. Het lot moest weer bepalen voor de zweverige Dave. 3 keer gooien. Kop is vissen. Munt is op de bank een Japanse serie kijken.

Kop. Kop. Kop.

Tsoooo. Echt heel erg wel vissen dus. En als ik een oude spiegel zou vangen. Dan zou ik die spiegel “Coin” noemen. Sharon vroeg waarom ik die spiegel niet kop zou noemen. Ik vind kop een domme naam. Coin vind ik een leuke originele naam en ik kijk ernaar uit om een spiegel te dopen tot Coin. Daar word ik blij van, van die gedachte.

Waar ben ik nou eigenlijk mee bezig?

Goed. Nul kilometer kon er nog gereden worden met mijn bus. De tank was leeg want ik had geen pinpas deze week, daarom ff passie van Sharon gepakt. Eerste tankstation. Dicht. Spannend! 2de tankstation. Kon nog steeds 0 km rijden. Open. Lekker maat!

Tijdens het uitpakken van mijn spullen vraag ik mij continue af waar ik nou mee bezig ben. Ik had er totaal geen zin in, pis al weken naast de pot en merkte dat ik de gedemotiveerde versie van mijzelf was. Maar het lot had bepaald, dus ik moest wel. Kop. Kop. Kop. Ja man.

Vandaag voelde ik ondiep niet, terwijl ik het wel voelde, diep he?

Tijgernootje met nep drijvend nootje erboven. Vertrouwen in pik, echt. Beetje rondjes varen, afgaand op mijn watersense. Na een heel rondje varen en voelen op de bodem met lood kwam ik erachter dat het overal erg ondiep was. Vandaag voelde ik ondiep niet, terwijl ik het wel voelde, diep he?

Uiteindelijk vaar ik weer langs mijn eigen kant en zie ik gewoon dat het hier dieper moet zijn. Na een testvoelplonsje met lood bleek mijn vermoeden te kloppen, nu op zoek naar carpy plekje. Deze vond ik op zo een tien meter van mijn rodpod vandaan. In mijn eigen kant.

Een nootje met een drijvend nep nootje. Vertrouwen pik!

Nootjes met stickmix erop. Lood met onderlijn erop. Hups. Terugvaren. Hengeltje op de steun. Andere 2 hengeltjes doen. Fluitend. Stil genietend. Mag hier niet nachtvissen. Voorzichtig doen.

Zo dan. Tijd voor een slokje Dubbelfris en wat inspirerende woorden van Simon Sinek. Ik was mijn motivatie kwijt weetje, uiteindelijk raak ik helemaal verzeild in allerlei video’s en heb ik zelfs 32 minuten en 41 seconden zitten kijken naar een overenthousiaste sales pik, die uitlegt hoe je in vijf stappen miljonair wordt. Ik vind dat soort mensen vet vervelend. Veel te veel zelfvertrouwen, maar ik bleef toch kijken. Het ging maar door. Klikte de ene naar de andere video aan en het werd steeds later en later…

Knikkende knietjes

Ik had het al gezien. Het is een oude spiegel. Och. Wat nerveus, de eerste vis van dit water en het is een oude spiegel! Man man man. Kop. Kop. Kop. Ik stond te drillen maat, ongekend. Een dril uit het boekje. Een ontlading. Coin lag moegestreden op mijn mat. Ziek blij! De motiverende woorden die zich nog steeds afspeelde op mijn mobiel gingen maar door op de achtergrond.

Meet Coin!

Kop, kop, kop! Toeval bestaat niet.

Knikkende knietjes. Ik had het al gevoeld Het is een knappe vis. Och, wat nerveus. De tweede vis van dit water en hij of zij laat mij alle hoeken zien. Man man man. Kop. Kop. Kop. Ik stond te drillen maat, ongekend. Een dril uit het boekje, een ontlading! Een beuker van een schub met een Kop. Kop. Kop. waar je akelig van wordt ligt moegestreden op mijn mat. Nog steeds klinken de motiverende woorden op de achtergrond schel uit mijn kapotte telefoon.

Heerlijk zeg. Ff winnen! Ff in de pot pissen. Goud!

Be a good guy en maak een paar coins over, elke euro telt!

 

We zijn gezegend

Nu lig ik hier, droog onder mijn tent, op een stretcher met memory foam, turend naar peperduur zwart carbon met jetsers van molens. Leunend op een RVS rodpod met daarnaast een parmantig drijvend bootje met elektromotor en lithium accu. Vijf van die lekkere harde verse bruine broodjes met zaden en 2 pakken vlees. Chips. Chocola. Banaan. Dubbelfris en een mega pack sigaretten in mijn tas. Want stel je voor dat ik honger krijg deze 12 uur dat ik aan het vissen ben.

Alle vis gaat mee, niets wordt verspild..

Een tacklebox waarvan ik de waarde niet wil schatten, een volledig uitgeruste camera tas en gloednieuwe witte Nikies die nu al omgedoopt zijn tot vispatta’s. Vervolgens loop ik naar mijn kersverse Transporter om daar een paar droge Muck Boot company laarzen uit te toveren en een gloednieuwe groene trui aan te trekken.

.. hoe klein de vis ook is.

En waarom? Omdat ik een paar karpers wil vangen die ik niet eens opeet… Toen ik op Lombok was ben ik ook gaan vissen met een paar locals. Elk visje werd meegenomen en op gegeten, niks ging verloren! In de avond bakte we het op en kreeg ik de lekkerste stukjes.

Uiteraard help ik Opan en zorg ik ervoor dat hij en zijn familie een maand of 3 kunnen eten.

Ik hanteer een 90 seconds rule voor irritante vervelende gebeurtenissen

We zijn gezegend. Echt gezegend. Gelukkig ben ik mij hier al heel lang van bewust en zal ik nooit meer terneergeslagen zijn door een paar irritante gebeurtenissen.

Dus niet zeiken!

Het leven is te kort voor een overvloed aan negativiteit (vandaar dat ik niet alle irritante dingen opgeschreven heb), het is makkelijk om jezelf er helemaal in te verliezen, maar zolang je een huis heb, eten en niet bang bent op de plek waar je je bevindt is er precies niks aan de hand.

Lombok zoals het hoort te zijn!

Ik hanteer een ‘90 seconds rule‘ voor irritante en vervelende gebeurtenissen. Ik geef mijzelf 90 seconden om alle doemscenario’s omtrent een vervelende gebeurtenis te analyseren, om mij druk te maken en om een oplossing te bedenken. Zodra die 90 seconden voorbij zijn weet ik of het wel of niet op kan lossen. Kan ik het oplossen, dan doe ik dat meteen. Kan het niet, dan laat ik het los. Dit zorgt ervoor dat ik hoe dan ook gelukkig kan blijven.

Dus niet zeiken. Je heb een huis en eten. Vers water en waarschijnlijk heel veel dingen die je niet gebruikt…

Be a good guy en maak een paar coins over, elke euro telt!

 

Peace!

Davey Gans


Kortom! Steun Opan, de maat van Davey en alle andere slachtoffers. We kunnen niet vaak genoeg benadrukken dat er een crowdfunding actie loopt waarop je kunt doneren. Geen eten, geen schoon drinkwater, geen Kamagra en geen onderdak… Help ‘em out!



Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe