‘De elite’ – Afval aan de waterkant – Mark Hoedemakers

Mark Hoedemakers
mark-hoedemakers-uitvaren-groot

Je zou denken dat het achterlaten van afval niet meer van deze tijd is en dat alle karpervissers wel beseffen dat het snel gedaan kan zijn met de visserij als de oevers vol liggen met troep. Tsja, dat hopen we allemaal, echter kwam Mark Hoedemakers recent een droevig voorval onder ogen. Aan de oevers van de Dikkebusvijver leek het namelijk wel een vuilstort…


Misselijkmakend. Dat is het enige woord dat in me opkomt als ik de foto’s van het trieste lot van de Dikkebusoevers onder ogen krijg. Althans, dat is het enige woord dat in me opkomt dat puur op mezelf, op mijn gevoel, betrekking heeft. Kijk ik naar de veroorzakers van dit probleem, dan kies ik eerder de term idioot. Voor iemand die nog behoefte heeft aan onderschriften bij de foto’s volstaat een korte en bondige omschrijving.

mark-hoedemakers-elite-de-elite-03

Of er twijfel heerst of het afval van karpervissers afkomstig is..? Nee!

Rotzooi van karpervissers, onverteerd en verteerd. Niet alleen aan Dikkebus, een water in beheer van Sportvisserij Vlaanderen, is dit trouwens een frequent opduikend of zelfs permanent probleem. We maken er soms met z’n allen een zooitje van. Tot het een keer finaal mis gaat en je het verdict in de maag krijgt gespiest: “vissen voortaan verboden.”

idi·oot (bijvoeglijk naamwoord, bijwoord)

1

zwakzinnig in de zwaarste graad

2

stom, dwaas

Volgens bepaalde mensen die, net als mezelf, actief zijn in de georganiseerde hengelsport is het not done om als bestuurder dit soort terminologie te gebruiken. Je zal maar iemand tegen de borst stoten! Hoewel ik in weze bovengemiddeld zachtaardig ben (niet altijd een goede eigenschap als je je nek wel ‘ns uitsteekt), geloof ik ook rotsvast in het spreekwoord dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken.

Tot het een keer finaal mis gaat en je het verdict in de maag krijgt gespiest: vissen voortaan verboden.

En als het over de hengelsport gaat weet ik ook donders goed wat kaf en koren is, en hoe dat te scheiden. Sorry dan ook, beste collega’s, dat ik me bij uitzondering bezondig aan het betere scheldproza. Een idioot is en blijft namelijk een idioot. Al valt er met opvoeding af en toe beterschap te boeken, toch geloof ik zelf in gevallen van onomstotelijke idioterie meer in repressie.

mark-hoedemakers-elite-de-elite-1

mark-hoedemakers-elite-de-elite-2

Je wordt in de karperwereld al snel versleten voor elitair, als je met de kop boven het maaiveld uit steekt of als je graag de puntjes op de i zet. Ik weet nog dat er op ons VBK die stempel ‘elite’ plakte. Een stempel die nergens op slaat. Gelukkig beseft een groot deel van het op karper vissend volkje dat ook.

eli·te (de; v(m); meervoud: elites)

1

kleine groep van voorname mensen

Iedereen welkom bij het VBK

Gezien bij onze vereniging werkelijk iedereen welkom is, en iedereen in weze gelijk behandeld wordt, gaat die definitie niet op. Ik durf gerust de bal terug te kaatsen naar zij die graag het label ‘elite’ plakken: iedereen die het goed voor heeft met onze hobby behoort voor mijn part tot de elite. Wees dus welkom, liefhebbers van de karper, hoeders en beschermers van onze zoetwatervissen. Wees welkom ook, collegiale natuurliefhebbers met oog voor anderen, zowel degene mét als zonder hengels. Plaats genoeg bij de elite! Je hoeft niet eens roomser te zijn dan de paus, we gaan allemaal wel ‘ns volkomen op in zo’n stout jongensverhaal, genre Woord van Zwijgen.

mark-hoedemakers-elite-de-elite-01

Zouden sommige vissers echt denken “het verteerd toch wel?”

Ik kan me anderzijds niet herinneren dat zo’n karperjager uit die verhalen een spoor van troep en vernieling achterliet, na zijn ontberingen in nacht en ontij. Het is een dunne lijn (daar is ie weer!) als je zoveel keuzes hebt te maken. Als je als lid van het legioen ook een verantwoordelijkheid te nemen hebt ten aanzien van de jeugd. Van zij die óók bezeten zijn van die grote en sterke vissen en nog sturing nodig hebben…

Quid fetisj

Er was een tijd, niet eens zo lang geleden, dat we als VBK-bestuur een voortdurende drang naar groei hadden. Omdat we in alle oprechtheid en bij de gratie van velen ons best doen voor elke karpervisser die binnen de grenzen van het Vlaams Gewest de haken te water laat. Ook al heb ik zelf een verantwoordelijkheid naar de rest van ons bestuur en is mijn visie niet noodzakelijk de visie van onze vereniging, toch heb ik de queeste naar een steeds stijgend ledenaantal afgezworen, ben ik genezen van die fetisj. Sommigen wil ik niet vertegenwoordigen. Enkelingen wil ik zelfs liefst van al weg langs de waterkant. Zij die een absoluut gebrek hebben aan de voor het gros van ons normale eigenschappen zoals het opruimen en meenemen van je eigen troep: pas je gedrag aan of blijf alsjeblieft weg. Verslijt ons desnoods voor elite, verketter ons als je dat oplucht. Slaap wordt daar niet voor gelaten. Dat doet een elitair iemand sowieso niet snel.

mark-hoedemakers-elite-de-elite-05

Vervroegde kerstslingers?

De relativiteit…

… van de realiteit is dat de VBK een vereniging is van zo’n 2.000 karpervissers en dat het aantal karpervissers in de vijver vele malen groter is. Of dat cijfer, dat ledenaantal groot is of net niet, is afhankelijk van perceptie en doelstellingen. Het belerende, maar daarom niet minder gemeende vingertje dat ik in deze blog opsteek is afhankelijk van een soortgelijke perceptie, want: wie ben ik?

Ik mag misschien, samen met ons voltallig bestuur, degene zijn die er voor zal moeten zorgen dat de aanblik van een beschamende hoeveelheid rotzooi aan de oevers van Dikkebus binnenkort, samen met hun eigenaars tot het verleden zal behoren. Op niet-private waters echter, moeten we misschien allemaal een keer ons vingertje opsteken als de situatie daarom vraagt. Mensen op bepaalde plichten wijzen. Die sociale controle, waar we met z’n allen zo verdomd goed in zijn…

 

mark-hoedemakers-elite-spiegel

Als we met z’n allen zo lang mogelijk willen genieten van het karpervissen: neem uw rotzooi mee naar huis!

 

Tot zover deze lezing, en tot zover ook de negativiteit voor dit jaar. Er is namelijk, ondanks dit soort excessen, nog steeds veel vreugde te rapen aan de waterkant. Meer vreugde dan ellende, dat is iets wat zeker is! Mijn volgende blog zal dan ook gaan over enkele van die heerlijke momenten aan het water, met vrienden. Voor je ’t weet word ik anders straks versleten voor ouwe klager. Of erger nog: voor elite!

Mark Hoedemakers



Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe