Stairs 2 Hell 2018 – Een verslag van de meest intense viswedstrijd van Tsjechië

KWO Redactie
stairs-2-hell-2018_0091-(Kopírovat)-header

Halverwege augustus van dit jaar vond in Tsjechië een bijzonder evenement plaats, namelijk Stairs 2 Hell 2018. De titel verraad het al een beetje: deze wedstrijd is niet voor iedere visser weggelegd! In dit artikel lezen jullie een verslag van de wedstrijd, die tot in de állerlaatste minuut enorm spannend is geweest.

Tot in de aller-, aller-, állerlaatste seconden van de wedstrijd werd er gebeden om een vis!


De organisatie aan het woord: Vuurrode stenen oevers zo scherp als een mes, duizenden kijkers en volop adrenaline en spanning tot op het állerlaatste moment. Met deze woorden zou je de tweede editie van de internationale viswedstrijd Stairs 2 Hell kunnen omschrijven. Deze wedstrijd duurde maar liefst een week lang (van 11 tot 18 augustus) en vond plaats op het meer van Novomlýnská, het op drie na grootste meer van heel Tsjechië!

Het meer van Novomlýnská is een gigantisch water, dat de nodige parels van vissen bevat.

De wedstrijd werd gehost door de Europese Carp Fishing Association, in samenwerking met de Moravian Fishing Association. Dankzij deze laatste organisatie krijgen kinderen vismateriaal vergoed waardoor ze aan de gang kunnen met deze prachtige hobby. Maar liefst CZK 120.000 (ruim €4.600) werd dit jaar opgehaald voor jonge vissers!

De vuurrode oevers van dit spectaculaire meer zijn één week lang het decor van een brute viswedstrijd!

Stekken analyseren

De wedstrijd zelf begon bij de camping ATC Merkur, waar vissers uit heel Europa aankwamen om deel te nemen aan de wedstrijd. Naast de Tsjechische deelnemers waren er ook teams uit Bugarije, Hongarije, Polen, Duitsland, Slovenië, Oostenrijk, België én Nederland. In totaal gingen er 58 teams door het inschrijfproces heen en kon het wachten op de stekloting beginnen.

Iedere stek is anders, en allemaal hebben ze hun voordelen en nadelen!

De loting was enorm spannend en de kaart met alle stekken stond natuurlijk in het middelpunt van de aandacht. Nadat de stekken waren verloot was er een openingsdiner voor de deelnemers, gevolgd door een optreden van een coverband van de Beatles. Zondagavond werd besteed aan het analyseren van de stekken en er werd flink gepraat over de aanpak op het water. Een wild feest met veel bier zat er dus niet in!

Gaan we voor een rig met halve boilies…

…of moet de snowman het gaan doen?

Op maandagmorgen werden alle deelnemende teams naar het water gebracht, onder begeleiding van de Tsjechische politie. Na zo’n 20 kilometer konden de deelnemers de schoonheid van de Pálava Hills voor het eerst met hun eigen ogen bekijken. Vanaf dat moment brak de (wed)strijdlust helemaal los!

Een ware binnenzee zoals deze vergt een uitgekiemde aanpak!

Ready, set, GO!

Pak je spullen uit bij de dam, parkeer je auto op de parkeerplaats, ga terug naar je stek toe en maak je klaar om te beginnen! Die instructies kregen de deelnemers en zelfs dit begin vereiste al de nodige ervaring. Om precies 14:00 luidde de sirene die het startsignaal van de wedstrijd was. Eindelijk mochten de teams het water op! Ieder team begon met het uitkammen van hun stek met dieptemeters en GPS, om zo de obstakels in kaart te brengen, te voeren én natuurlijk hun hengels uit te varen. Dit alles moest in een kort tijdsbestek gebeuren!

Het startsignaal is gegeven: moge de beste winnen!

Er was wel een klein voordeel voor de teams ten opzichte van de wedstrijd van vorig jaar: ieder team mocht namelijk twee boten gebruiken. Dit maakte het voor de teams niet alleen makkelijker, maar ook sneller. Verder was ieder team voorzien van reddingsvesten, goede verlichting en andere veiligheidsvoorschriften.

Als er regels worden aangepast, dan moet daar natuurlijk streng op worden gecontroleerd! 😉

Ook aan de stekken was dit jaar iets veranderd. Ze waren duidelijker afgebakend, zodat ieder team exact wist waar zij hun hengels mochten positioneren. Grote, drijvende boeien die voorzien waren van verlichting gaven een duidelijke grens aan. Dankzij dit systeem waren de sectoren zowel overdag als ’s nachts goed zichtbaar!

De sectoren werden dit jaar nog duidelijker weergegeven!

Hitte en vangsten

Het duurde niet lang voordat de eerste vis op de kant kwam. Echter kwam de vis niet boven het minimale gewicht van zeven kilogram uit, waardoor het Gutman team helaas geen punten kreeg. Het Maximus Baits team had meer geluk: de mannen wisten een vis van negen kilogram te vangen, net na middernacht. Zij wonnen de prijs voor eerste vis van de wedstrijd!

De eerste is binnen!

Tijdens de wedstrijd van dit jaar kregen alle deelnemers te maken met de helse omstandigheden die in Pálava voorkomen. Overdag kwamen de temperaturen boven de 30 graden uit en ’s nachts waaide het vaak flink. Extreem weer, zou je dus kunnen zeggen!

Ondanks de zware omstandigheden werd er volop vis gevangen tijdens de wedstrijd!

Door deze zware omstandigheden was de wedstrijdleiding streng aan het controleren of alle regels werden nageleefd. Al op de tweede dag van de wedstrijd kreeg een team een gele kaart, omdat zij het water op waren gegaan zonder reddingsvesten.

Er werd streng gecontroleerd of alle regels wel werden nageleefd!

Er is al veel geschreven over de moeilijkheidsgraad van Stairs 2 Hell en gemakkelijk is het zeker niet. Dit jaar was echter uniek: het water stond zo laag dat zelfs de lokale vissers, die hier al jaren komen, met stomheid waren geslagen. Geloof het of niet, maar het water zakte maar liefst vijf centimeter per dag! Op een aantal ondiepe stekken betekende dit dat het water enkele meters van de oever wegtrok. Ondanks deze zware omstandigheden wisten de vakkundige deelnemers flink wat vissen te vangen. Op dinsdag bijvoorbeeld, wist het JRC Ořechov team een vis van maar liefst 18.9 kilo te vangen! Die vis bleek achteraf niet eens de zwaarste van de wedstrijd te zijn…

Het JRC Ořechov team wist deze prachtige schub van bijna 19 kilo te vangen!

In de schrijnende hitte moest er goed aan de mede-vissers gedacht worden 😉

Eten bezorgen en extreme uitrustingen

Tijdens de wedstrijd hadden de deelnemers de mogelijkheid om eten te bestellen, en vaak werden er ook ijsjes of koude drankjes mee besteld. Zonder deze diensten zou de wedstrijd haast ondragelijk worden voor de deelnemers. Veel deelnemers waren ook verbaast over de grote groepen fans die regelmatig over de dam liepen om hun favoriete teams aan te moedigen. Zo vaak gebeurt het natuurlijk niet dat de fans hun favoriete visguru’s in actie kunnen zien! Shocklijnen van 1.5mm dik, dobbers, ankers, telescopische hengels, haken en vele andere gadgets zijn een routineding voor de doorgewinterde deelnemers. Voor de alledaagse hobbyvisser kan dit lastig zijn om voor te stellen. Stel je maar eens voor dat je 1.2mm dikke lijn zou gebruiken om een karper te vangen! Persoonlijk zou ik bij die lijn eerder denken aan een twee meter grote meerval…

Het komt niet vaak voor dat je zoveel doorgewinterde karpervissers hun ding kunt zien doen!

Wat de wedstrijd helemaal spannend maakte voor de deelnemers waren de regels. Aangezien de drie grootste vissen meetellen bleef het klassement continu veranderen. Zelfs als de wedstrijd beslist leek, kon dat één of twee uur later weer compleet anders zijn. Wist je twee of zelfs drie grote vissen te vangen in korte tijd, dan deed je ineens mee aan de top! Deze regel maakt de wedstrijd enorm spannend en houdt ieder team scherp tot in de laatste minuten. Als organisatie probeerde we de spanning verder te vergroten door de vangsten zo snel mogelijk op de mobiele applicatie Score Fishing in te voeren. De wedstrijd crashte op een gegeven moment zelfs, omdat er zoveel mensen tegelijkertijd aan het kijken waren. In totaal werd de site tijdens de wedstrijd meer dan een miljoen keer bekeken!

Door de vele vangsten had de organisatie er een flinke klus aan om het klassement bij te houden!

Bizar einde

Alright, laten we teruggaan naar de laatste dagen van de wedstrijd. Rond vrijdagavond begon het écht op een gekkenhuis te lijken. Er kwamen flink wat vissen op de kant in die nacht en het klassement veranderde ieder uur. Iedereen wachtte in spanning af of en wanneer de magische 20 kilo grens zou worden doorbroken. Uiteindelijk had het Baitservice-Oostenrijk/Anaconda een fantastische comeback, toen zij een vis van maar liefst 21.25 kilo wisten te vangen. Door deze vangst schoten ze omhoog naar de top van het klassement. De wedstrijd was nog lang niet voorbij!

Dankzij deze vis maakte het Baitservice-Oostenrijk/Anaconda team een enorme comeback!

Tot zaterdagochtend leek het wel alsof er een botenwedstrijd aan de gang was op het water en twee uur voor het einde van de wedstrijd waren er maar liefst 15 teams bezig op het water. De weegploegen gingen af en aan en de organisatie deed er alles aan om de stand zo goed mogelijk up to date te houden. Ook het mediateam kreeg het zwaar te verduren. Als je op het ene moment een vis op de foto zet in Strachotín en het volgende moment weer in Šakvice moet zijn dan wordt het lastig om even op adem te komen!

Hoewel het natuurlijk fantastisch is om zoveel vissen op de foto te zetten, moest er wel hard worden gewerkt door het mediateam!

Laatste sirene

Om acht uur ’s ochtends klonk het signaal voor het einde van de wedstrijd. Normaal gesproken zouden de winnaars nu een gat in de lucht springen, maar zelfs de organisatoren hadden op dat moment geen flauw idee wie er had gewonnen. Volgens de regels had ieder team dat vlak voor het eindsignaal nog een aanbeet had gekregen nog 20 minuten de tijd om de vangst binnen te halen. Diverse teams waren dus nog druk bezig met het binnenhalen van de laatste vissen.

Er werd nog volop gedrilt in de slotfase van de wedstrijd!

Onzekerheid, adrenaline, gejuich en soms zelfs een traan. De laatste minuten van Stairs 2 Hell 2018 waren absoluut onvergetelijk! De meeste teams wisten de last minute vangsten binnen te halen en schoven soms zelfs nog omhoog in het klassement, maar anderen hadden minder geluk en verloren de vis aan de obstakels onderwater.

Zelfs in de állerlaatste fase van de wedstrijd werd er nog volop geschoven in het klassement.

Hulde aan de winnaars en de eer aan de verliezers

Het team met de drie grootste vissen was het team dat ook de Oostenrijkse qualifier had gewonnen: team Baitservice-Oostenrijk/Anaconda. De drie grootste vissen die bij dit team op de mat kwamen wogen 15.08, 7.04 en 21.25 kilo, wat het totaal op 43.64 bracht.

De eerste prijs ging uiteindelijk naar het Baitservice-Oostenrijk/Anaconda team, en dat moest natuurlijk gevierd worden!

Dat de wedstrijd enorm spannend is geweest blijkt al aan het verschil tussen de nummer twee. Het Sportcarp team had slechts 240 gram minder! Als je zoekt naar verliezers: die waren er niet. Niet het team dat tweede, derde of vierde werd, en zelfs niet het team dat laatste werd. Bij deze wedstrijd zijn er geen verliezers. Iedereen die de zware omstandigheden van het weer, het lage waterniveau en de obstakels onderwater heeft doorgemaakt is in essentie een winnaar!

Met name de nummers één en twee lagen bizar dichtbij elkaar. Al met al was het een fantastische wedstrijd!

Ik heb diep respect voor de vissers die niet opgaven en bleven strijden tot het bittere einde. In mijn carrière als wedstrijdvisser zag ik nooit eerder zo’n vriendelijke sfeer tussen de teams bij een competitie waar zoveel geld te winnen was. Echter kwam het niet alleen door de deelnemers dat deze wedstrijd zo’n groot succes is geworden.

Zonder de vele betrokkene had de wedstrijd nooit zo’n succes kunnen worden!

Ook de sponsors, wegers, het media team en iedere andere persoon die op wat voor manier dan ook heeft bijgedragen aan deze wedstrijd: enorm bedankt! We waarderen de support en zien jullie graag terug bij Stairs 2 Hell 2019, die van 5 tot 12 oktober wederom aan het meer van Novomlýnská zal plaatsvinden.

Voor meer informatie over dit evenement check je de website en de Facebookpagina!

Tot volgend jaar!

De organisatie van Stairs 2 Hell



Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe