Uniek: Vader en dochter beiden verslingerd aan karpervissen!

KWO Redactie
gb-on-tour-header

Het aantal karpervissers die hun dochter mee krijgen naar de waterkant is gering. Het wordt al helemaal uniek als de dochter zelf ook van vissen houdt én niet bang is om met de vangst  op de foto te gaan! Zo’n vismaat is zeker zeldzaam te noemen 😉 Gert Bervoets is één van de gelukkigen die er regelmatig op uit trekt met zijn dochter en in deze update krijgen we een kijkje in zijn visserij!


Gert aan het woord: Ik ben een geluksvogel, mijn dochter Gwen is eigenlijk al vanaf het moment dat ze kon lopen bovengemiddeld geïnteresseerd in het buitenleven. Door de jaren heen kreeg ze telkens meer en meer interesse voor het karpervissen en nu is ze regelmatig mijn vismaat! En dat met zevenentwintig jaar verschil  😉 Regelmatig genieten we samen van een lekkere sessie waarin vissen en kamperen centraal staan.

gb-on-tour-1

Gwen en Gert, dochter en vader én vismaten!

De twaalfjarige schoonheid is niet bepaald onbekend in het vak en haar sessieteller is al mooi aangedikt. Haar debuut maakte ze op driejarige leeftijd. Ocharme, moet dat meisje mee? Nope, maar als je er nu met de spreekwoordelijke paplepel kan voor zorgen dat je haar zo terug mee naar buiten kunt krijgen, dan is dat toch mooi meegenomen? En toegegeven, ze weet goed genoeg dat ik niets aan het toeval over laat! Feederstokje mee, lekker eten, snoep, marshmallows… Het is voor mij dubbel genieten aan de waterkant op die manier.

gb-on-tour-2

Vissen, lekker eten en gezelligheid. Dubbel genieten!

Aandacht voor locatie

Als er een jonge meid mee op jacht gaat dan pas je de lokatie wel wat aan. In het geniep ergens een nachtje doen op een water waarvan je niet zeker weet of het toegestaan is, of een watertje in een godvergeten gehucht waar er ’s nachts waternimfen rondwalen die een buitenaardse relatie hebben met de boswachter die er 300 jaar terug leefde… Nee, je let wat extra op bij het kiezen van een locatie.

gb-on-tour-3

Uit de oude doos: van jongs af aan al gefascineerd van het vissen!

Kanaalstekken met wat extra ruimte, omheinde privémeertjes of betaalwatertjes met wat extra voorzieningen zijn ideale alternatieven. Ik moet wel eerlijk toegeven dat we anno 2017 ook de stekken met minder comfort aanpakken. Waarom niet stiekem gaan ‘stropen’ om een bak te kunnen vangen? Eerlijk is eerlijk, dat duurt misschien wat langer maar op je twaalfde kan je ook wel kakken in de struiken. Licht bepakt bestaat op zulke sessies voorlopig nog niet. Snoep, eten, fietsje (die is handig, dat wel), grote tent, POWERBANK, haardroger 😉  Je hebt best wel wat extra spul bij om de dode momenten in te vullen!

gb-on-tour-5

Een beetje ruimte op de stek is wel handig als deze draak mee op stap gaat!

Visvangst en fotografie

Zoals gezegd was Gwen slechts drie jaar oud toen ze voor de eerste keer mee ging. De sessies waren toen natuurlijk niet zo frequent als nu. Er is wel wat veranderd door de jaren heen. Het vissen zelf wordt intussen door ons beide gedaan. Haar voorkeur gaat uit naar het feeder vissen maar regelmatig mag ze ook een karper landen op mijn stokken. Soms zelfs noodgedwongen bij een dubbel-run! Ook op gebied van fotografie is er heel wat veranderd. Niet dat ik een super duur toestel heb gekocht, maar toch is het verschil groot tussen mijn oude toestel, de gsm en de nieuwe Canon. Ondertussen kan ik met een gerust hart een man/vis foto door haar laten nemen. Ze weet hoe het werkt én wat we willen weergeven!

gb-on-tour-4

Dankzij het nieuwe toestel worden de foto’s steeds beter!

Door de jaren heen heeft ze al menig vis op de kant gezien en van een 15 kilo vis valt haar mond al lang niet meer open. Haar eigen record staat op 12kg maar het was te koud om ermee op de foto te gaan. “Ik heb wel genoten hoor papa, maar we zetten hem terug.” Zalig toch?! Zelf mag ik sinds kort voor ‘Flemish Carp Products’ nieuwe bolletjes testen en dat zie ik als bekroning op mijn hardnekkig doorzetten langs de waterkant. Pleziersessie of niet, kanaal, put, meer of rivier… ik bijt me erin vast zoals een snoek in een plug. Rigjes, snufjes, tips & tricks? Ik kan al verklappen dat ik hou van simpelheid maar natuurlijk heb ik een aanpak, net zoals iedereen. Dit jaar verbeterde ik zowel mijn schub- als mijn spiegelrecord. Wie weet zal ik dat in de toekomst nog wel eens uit mijn pen (lees: toetsenbord van de laptop) laten vloeien.

gb-on-tour-7

Van grote vissen staat Gwen niet meer te kijken #PetjeAf

Sessie op de put

Om twee uur ’s middags eindigt de werkdag en rij ik huiswaarts om Gwen op te halen en met de aanhanger, voorzien van rubberboot, naar de put te rijden. Het betreft een water waar ik al jaren het privilege heb om, samen met enkele andere gasten, te genieten van de rust en visvangst. Een stukje ongerepte natuur, dichtbij en toch weg van alles. De dag daarvoor was ik er al met haar geweest om wat lekkere snoepjes te voeren. Pak dit maar eens mee zei Björn (Flemish Carp Products). “Mja, dat ruikt niet slecht” was mijn reactie. Het eerste stekje dat wordt aangevoerd doet ons naar adem snakken. Oké, het is wel boven de dertig graden maar we zien ook enkele gekleurde jongens zwemmen. Eentje heb ik er al van gevangen maar met het kleine oranje wezentje met zwartje vlekken zou ik graag een keer poseren. Drie plekjes voeren we aan en weg zijn we.

gb-on-tour-11

Wat is het toch heerlijk om met het hele gezin aan de waterkant te vertoeven.

Vrijdag 17.00 uur: Enkele Big Mac menu’s later heb ik alle stokken al een keer terug moeten uitvaren. Ze hebben honger! Ik ben blij dat ze allen goed de paai zijn doorgekomen en al zwemmen er ook enkele betere vissen rond, tot nu toe hebben alleen de kleinere exemplaren de mat bezocht. Echt stil wordt het niet en zelfs tijdens de nacht gaat het ritme door! De vermoeidheid begint toe te nemen en ik verspeel voor het net één van de bakken. Ik ben wel blij dat de haak ‘gewoon’ los schoot en de vis ongeschonden uit de strijd kwam.

gb-on-tour-10

Ik ben niet de enige die zo nu en dan vermoeid raakt bij het vissen…

Toch vaar ik de stok terug uit. Om het even visueel te maken kan ik je vertellen dat ik enkel nog een semi-natte boxershort draag terwijl ik terug vaar naar het basiskampje. Het weer is aan het omslaan en mijn botten beginnen het te voelen. Deze stok staat op banksticks een vijftal meter in het water om zo wat veiliger het stekje te bevissen waar we de gekleurde rakkers zagen zwemmen.

Het kleintje

Terug de tent in en wat rusten dan maar. Maar niet voor lang, het is weer raak! Een prachtige spiegel kon de aantrekkingskracht van die bruine bolletjes niet weerstaan. Wat een schoonheid! Ere wie ere toekomt, één van de medevissers heeft het bestand tot dusver goed onderhouden. Zelf ben ik ook enkele knapperds aan het kweken met de bedoeling om ze hier vroeg of laat hun rondjes te laten zwemmen.

Het is weer raak!

Maar dus, die prachtige spiegel… Ik heb geen zin om hem te zakken en terwijl ik ons met een statief wil vereeuwigen op een foto komt de ‘vijf-meter-in-het-water-stok’ in beweging. De automatische piloot schakelt in en ik klem de vis als een zak cement tegen mijn blote torso en wandel naar het water. Het tweede schepnet komt als geroepen! Als een ge-oliede machine klik ik de steel van schepnet nummer twee in de feeder-banksticks en bewaar ik de mooie spiegel daarin. Schepnet nummer één, met daaronder mijn elektromotor die gelukkig op zijn beurt vastzit aan mijn boot, varen onder mijn leiding richting waterplanten.

gb-on-tour-12

Een goede fotograaf bij de hand komt altijd goed van pas.

De nacht verliest ondertussen de strijd tegen de ochtend en dat zorgt ervoor dat ik snel zie dat het om ‘het kleintje’ gaat. Yes! Die is binnen! Ik vaar terug, even leeg als mijn semi tractie batterij, maar voldaan. Het kleintje mag bekomen in schepnet nummer één. Hoog tijd voor een powerdrankje. Terwijl Gwen nog lekker ligt te knorren ga ik alvast van start met opruimen. Thuis kruipt namelijk nog een kleintje rond en later die dag gaan we met zijn allen lekker uit eten op kosten van de schoonmoeder 😉 Als alles zo goed als klaar is zorgt Gwen weer voor prachtige foto’s en vangt ze tussendoor nog enkele vissen op haar feederstokje.

gb-on-tour-8

Wat een gave vis! Niet gek dat die nog op het verlanglijstje stond…

Met chocomel en donuts in het spijsverteringsstelsel stoppen we nog even bij de Mac voor een bananenmilkshake. Ik kan je verzekeren, ze hebben je in ’t oog als je met al je hebben en houden door de Mac drive rijdt. Dubbel genieten met de ‘GB’s on tour’!

gb-on-tour-6

De kids mee met vissen is puur genieten!

Vangt er nog ene en tot aan de waterkant!

Grtz,

Gert Bervoets



Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe