Van begin tot eerste dertiger – Vissen met een handicap met Marco in ’t Hout

KWO Redactie
Karpervissen Marco in t Hout Italië Nederland 9

Karpervissen met een beperking, Marco laat zien dat het kan. Door een spierziekte zit hij in een rolstoel, dit is een tegenslag op het gebied van karpervissen. Ondanks de beperking zit hij regelmatig aan de waterkant, en karpers vangen doet hij zeker! Door de hulp van zijn vismaten kan hij deze hobby blijven uitoefenen. Marco is een voorbeeld voor velen, blijf namelijk genieten van je hobby ondanks de beperkingen. 


Marco vertelt: Ik ben inmiddels 16 jaartjes jong. Maar mijn grote tegenslag op het gebied van karpervissen is dat ik in een rolstoel zit, ik heb namelijk een spierziekte. Daarom vis ik nooit alleen en heb ik dus altijd iemand nodig die me kan ondersteunen met bepaalde dingen. Ik kan bijvoorbeeld niet alleen een vis vangen, want ik kan niet én mijn hengel vast houden én het net onder de vis steken. Ik heb ook altijd iemand nodig om de vis op en uit de mat te tillen, want óók daar kom ik niet zelf bij. Ik ben daarom ook heel bij met mijn vismaten. Het komt zoals het gaat en het gaat zoals het komt 😉

Ik ben daarom ook heel bij met mijn vismaten.

Vissen lukt niet zonder mijn vismaten, ik ben daarom ook heel blij met hun.

Het begin

Het begon allemaal tijdens de vakantie in Italië (ik viste al welop roofvis en witvis). De vader van een vriend op de camping was daar aan het vissen vanaf het strand, dat vond ik best wel interessant, dus ging ik een avondje bij hem kijken. Al dat voer, al die hengels, een bootje en al die onderlijnen. Dat vond ik allemaal best wel veel en daarom vond ik het interessant om te zien, maar ik was niet van plan om ook op karper te vissen. Hij wou me wel leren hoe ik onderlijnen moest knopen. Dat kan geen kwaad dacht ik, en het leek me ook wel heel leuk. Helaas had hij niks gevangen die avond. Een dag later leerde ik een paar onderlijnen en leaders knopen.

Het begon allemaal in Italië met onderlijnen maken, leaders knopen en nog veel meer…

Mijn eerste karper

Na de vakantie sprak ik af met een vriend die op karper vist. We gingen ook onderlijnen knopen als voorbereiding van een sessie wat tevens ook mijn eerste keer vissen op karper zou zijn. Ik had nog een stevig hengeltje wat wel geschikt was voor karper. De molen met baitrunner die er onder hing werd voorzien van nieuwe lijn en ik leerde hoe ik de hengel moest optuigen voor het statisch karpervissen. Een week later zaten we s ’ochtends vroeg aan een runwatertje waar veel kleine karpers zwemmen tot een kilo of 5. Vlak na het ingooien hadden we al beet. Een mooie spiegel mocht de binnenkant van het net zien. Op het moment van scheppen kwam mijn vader aanlopen met eten, ik was namelijk mijn eten vergeten. Ik was dol blij met mijn eerste karper. De rest van de dag hadden we niks meer bij gevangen.

Mijn eerste karper, hier was ik heel blij mee.

Verkocht

Na de sessie was ik gelijk verkocht. Daarom heb ik gelijk mijn eigen setje hengels, molens en onthaakmat gekocht. Beetmelders had ik namelijk net gewonnen. Ik heb na mijn eerste karper ongeveer 1.5 jaar niks gevangen. Ik ging namelijk altijd met een vriend vissen die ook net begonnen was. Wij moesten dus samen alles uitzoeken en we keken veel filmpjes op YouTube.

Hengels, molens en nog meer vispullen werden snel gekocht…

Vallen en weer opstaan

Na ongeveer 1.5 jaar blanken ging ik weer een een sessie vissen met die vriend waarmee ik mijn eerste karper heb gevangen. Hij was inmiddels 18, we konden nu wat verder weg vissen en verkassen omdat we de bus van mijn vader mee konden nemen. Na ongeveer een half uur rijden kwamen we aan bij het water en gelijk schrokken we van hoeveelheid vissers die er zaten. Wel geteld 15 vissers op 4 hectare water. We gooiden snel alle hengels uit en de koffie werd gezet. Na de koffie werden er een paar tosti’s gemaakt. Tijdens het eten spraken we af om nog een half uurtje te vissen en als het dan nog niks is alles weer de bus in smijten en naar het water rijden waar ik mijn eerste karper had gevangen.

Eindelijk weer een karper na heel wat sessies geblankt te hebben.

We kwamen aan en alleen Herwin Kwint zat er met de feeder. Snel de hengels met een chodje uitgooien, 1 hengel lag volgens die vriend niet perfect en gooide hem opnieuw in. Binnen 10 minuten liep die hengel al af. Yes! Eindelijk weer een karper. Was nog steeds wel een knolletje maar ik was er heel blij mee. Na die vis hebben we nog een uurtje gevist zonder resultaat. Ik moest tegen eind van de middag weer thuis zijn omdat we naar een verjaardag gingen. We gingen tevreden naar huis, want de sessie was geslaagd.

We gingen tevreden naar huis, want de sessie was geslaagd.

Eerste nachtjes

Ik heb in het voorjaar en zomer van 2017 voor het eerst een aantal nachtjes gevist en telkens zonder vis, op een grote voorn na. Overal op facebook zag ik grote karpers voorbij komen. In de zomervakantie gingen we naar Italië naar dezelfde camping als de jaren ervoor. Uiteraard gingen de visspullen mee.

Italië

De vader van die vriend van het jaar ervoor zat weer op dezelfde stek te vissen en weer zonder resultaat. Dus ik zat te denken hoe ik wel vis kon vangen die vakantie… Ik leerde een vriend kennen die ook net was begonnen met het karpervissen. We spraken af om stalkend te vissen op een meer van een paar 100 hectare groot, dus moesten we wel eerst zoeken naar vis. Bij een haven zagen we van boven af een aantal schubkarpers zwemmen. Snel de hengels, net en mat uit de auto pakken. Een paar Italiaanse witte bolletjes voeren om de vis te laten azen.

Vissen op het grote water in Italië.

Binnen een paar seconden na het inwerpen verspeel ik al een schub die zeker groter dan 10 kilo moest zijn. Lijnbreuk… ik was hartstikke chagrijnig. Snel een nieuw haakje monteren, stukje brood eraan en na een paar keer opnieuw inwerpen haak ik een hele dikke kopvoorn. Ik was er heel blij mee, maar het maakte nog niet goed dat ik die dikke schub had verspeeld. Ik heb er de hele week aan zitten denken, maar om het goed te maken gingen we een week later terug naar dat water. We konden dit keer helaas geen karpers spotten, dus gingen we maar achter elke grote vissoort aan dat we zagen. We hadden namelijk oppervlakte- en roofvisspullen mee en er werden 3 baarzen gevangen. We konden net niet dicht genoeg bij de vis werpen. Verder heb ik die vakantie alleen maar op witvis gevist in de haven bij de camping.

Nieuwe school, nieuwe vrienden

Na aankomst in Nederland heb ik nog een paar keer gevist op karper maar verder niks gevangen. Ik ging na de zomervakantie naar een nieuwe school dus van het vissen is het zo’n driekwart jaar niks geworden. In maart 2018 ging ik dan eindelijk weer karpervissen. Wat was dat sinds een lange tijd weer lekker. Inmiddels had ik een voerbootje gekocht met dieptemeter en fishfinder. Die sessie hadden we alleen een snoek gevangen.

Mijn nieuwe aanwinst, een voerboot met dieptemeter.

Stage bij de Tacklebox

In april liep ik stage bij de Tacklebox in Beilen, dat was echt geweldig. Ik heb daar ook veel geleerd. Tijdens mijn stageperiode ging ik vissen op een klein kanaaltje waar ik mijn (toenmalige) PB ving van 12.5 kilo. Wat een bak dacht ik toen. Die vis was een two-tone en gelijk mijn eerste 20er. Na die vis besloot ik vaker op dat stuk te gaan vissen. Een week of twee later zaten we er weer, ditmaal zonder te voeren. We kwamen er achter dat dat niet werkte, want we probeerden van alles maar niks werkte. Dat zette mij aan het denken. Ik had niet meer zo veel voer en wilde toch weer even lekker vangen.

Even aantallen maken

De eerste twee sessies ging ik op een runvijver vissen waar we goed vingen. Een paar week later zaten we op een vijver te vissen met karpers tot 22 kilo. Mijn vismaat tikt er een super sterke karper uit, de vis woog 11 kilo. Na deze vangst werd die vis mijn target. Ik had nog nooit zo’n puntgave vis met zo’n grote staart gevangen, laat staan gezien (tot op heden heb ik die vis nog niet gevangen). Een paar sessies later gingen we een nachtje vissen op een klein kanaal. In de ochtend pakte een vriend van mij de two-toen, ik ving een uurtje later mijn PB, een karper van 14,5 kilo. YES, wat was ik blij.

Mijn toenmalige PB van 14,5 kilo.

Revanche in Italië

De week erop gingen we weer een nachtje vissen op dezelfde vijver. Mijn vismaat had helaas een goede schubkarper gelost die nacht. Daar baalden we erg van, maar er was even geen tijd om revanche te nemen. We gingen namelijk weer naar Italië en uiteraard naar dezelfde camping als voorgaande jaren. Natuurlijk moest er wel revanche genomen worden voor het jaar ervoor. Dit keer pakte ik het anders aan. Ik ging wel weer struinen,maar dit keer ging ik vissen met chods. Veel vissen werden gespot, maar die zwommen aan de oppervlakte.

Revanche in Italië.

Net zoals vorig jaar konden we er weer niet bij komen met de oppervlakte hengel, maar mijn vismaat ving wel een leuke winde. Ik had mijn hengel met de chod op de veetmelder liggen met de gevoeligheid wat lager, want het waaide nogal en de hengel stond best hoog. Zo’n 30 meter verder stond een ijskraampje, dus sounderbox om de nek en even een ijsje eten tegen de warmte. Na het eten kwamen we terug bij de hengels en spullen, waarschijnlijk had iemand mijn hengel van de steun gelopen want die lag naast de veetmelder. Ik zag ook dat de chod ergens anders lag, dus volgens mij had ik daardoor ook een vis gemist. Verder hadden we niks gevangen die vakantie.

Eindelijk mijn eerste dertiger

Tijdens de vakantie heb ik nog een keer met de feeder op karper gevist en ben ik een paar keer wezen struinen. Op veel kleine karpers na was het die vakantie niks. Maandag 4 september moest ik weer naar school, maar mijn doel was om in die vakantie een dertiger te vangen, dus ik moest en zou nog een aantal keer vissen. Alleen de nacht van 3 op 4 september kon ik nog vissen. Een week voorvoeren op het kleine kanaal, goede voorbereidingen en genoeg onderlijnen knopen voor in de nacht. Vol vertrouwen gingen we de nacht in, want we zaten op goed voorbereide stekken te vissen.

Ik kon het niet geloven…

De week ervoor zijn er daar ook nog een aantal vissen gevangen.’s Ochtends word ik wakker en zie ik hoelaat het is, na de aasperiode… teleurgesteld was ik, niks nada noppes. Als er nog wat ging gebeuren moest dat snel zijn, want ik moest om half 11 naar huis om daarna naar school te gaan. Maar tijdens het ontbijten zei ik tegen mijn vismaat: “Ik MOET en GA nog snel een vis vangen”. En 5 minuten later liep mijn hengel waar ik het minste vertouwen in had af. Ik kon het niet geloven. Mijn eerste f*ck*ng 30er!! YES, YES!! Dat had ik die ochtend niet meer verwacht.

EINDELIJK! Mijn eerste DERTIGER!

Marco in t Hout


Zo zie je maar dat vissen met een beperking niet onmogelijk is. Volg Marco ook op Facebook!



Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe