Van ziekenhuisbed naar de hemel: 63 pond op openbaar water

KWO Redactie
bjorn-emans-karper-openbaar-water-frankrijk-1

De vangst van een zestigponder is voor veel vissers een enorme wens. Voor Bjorn Emans kwam deze droom vorige week uit tijdens een Franse mini trip. Zoals altijd zit KWO bovenop het laatste nieuws en mochten we het verhaal optekenen van deze unieke vangst. Geniet van deze ‘Fish of a Lifetime’


Bjorn vertelt: De laatste jaren verbaas ik mezelf er enorm over hoeveel mensen met 140 kilometer per uur door Noord-Frankrijk scheuren. Pas als de borden Dijon, Alpes of Bordeaux in beeld komen lijken de karpervissers pas te denken dat ze in het ‘land van grote karpers’ zijn aangekomen. Nou, ook in Noord-Frankrijk valt nog genoeg te beleven!

Kort maar krachtige tripjes

Omdat ik voor mijn werk als vertegenwoordiger van Shimano hele dagen ‘on the road’ ben vind ik het heerlijk om korte tripjes te maken in het Noorden van Frankrijk. Meermaals teruggaan naar hetzelfde gebied is daarbij een gouden regel. Soms bevatten kleine putjes namelijk grote geheimen, alleen moet je hier zelf achter komen (gelukkig staat niet alles op Facebook of op Google). Vorig jaar kwam ik per toeval op een water terecht waar er geruchten gingen over grote vissen. Tijdens een mini sessie ving ik diverse vissen tot nipt onder de 25 kg grens. Toen wist ik: hier kom ik terug!

I'll be back!

I’ll be back!

Ziekenhuis

We spoelen de tijd wat vooruit, naar het begin van deze maand. Het verlof was goedgekeurd, de bollen stonden klaar, de auto was geladen… Echter, mijn lichaam protesteerde! Mijn maag lag dwars en een twee daagse ‘sessie’ in het ziekenhuis bleek helaas noodzakelijk. Toen ik eenmaal ontslagen was wilde ik maar één ding: terug naar ‘mijn’ nieuwe watertje in Frankrijk.

De jacht op onbekende buffels is geopend!

De jacht op onbekende buffels werd geopend!

Bij aankomst bleek dat de resultaten van de Franse lokals op de nachtviszone niet al te florisant waren. De voorliggende dagen wisten zij amper actie te forceren. Waar het ook niet goed mee ging, was mijn lichaam: ik merkte dat ik verre van fit was maar de karperhormonen namen de overhand. Ik observeerde het water, de resultaten van de lokals en besloot vervolgens om op de dagzone uit te pakken. Iets wat niet zonder slag of stoot ging omdat ik ruim 300 meter moest sjouwen met al mijn materiaal over een drassige ondergrond.

Snel succes op de dagviszone.

Snel succes op de dagviszone.

Toch was ik blij dat ik deze keuze gemaakt had, want binnen een uur stond ik met een kromme hengel. Zo zie je maar weer dat het bevissen van ‘rustige’ stekken vaak lonend is. Zeker deze stek: meerdere karpers lieten zich zien op de ondieptes tussen het wier tijdens de eerste uren van de sessie.

Een geschenk uit de hemel

Wat er even later gebeurde sloeg echter alles: één van mijn hengel trok krom en direct na het aanslaan bemerkte ik al dat ik met een tegenstander van het kaliber ‘BAK’ te maken had. Het carbon kraakte en ik voelde eens te meer dat mijn lichaam ernstig verzwakt was door de maagproblemen. Toen er een grote witte vlek vlak onder het wateroppervlak tevoorschijn kwam wist ik genoeg: “dit is een monstervis!”

Er gingen geruchten over dit water dat er ooit een zestigponder zwom, maar deze zou zijn ‘verdwenen’… Toen de vis veilig omsloten was door de mazen van mijn net wist ik direct dat dit een fabeltje was: voor mij lag de absolute topvis van de streek!

bjorn-emans-karper-bak-zestigponder-1

Een droom komt uit. Een geschenk uit de hemel?

Tranen biggelden over mijn wangen, dit heeft zo moeten zijn! Vorig jaar overleed mijn moeder en op haar sterfbed zei ze “wat kan ik nog voor je doen jongen?” Ik zei haar “mam, doe niet zo raar, wat kunnen wij voor JOU doen?” Een intens gesprek volgde en met tranen in mijn ogen zei ik haar “als je daarboven iets kunt regelen, stuur dan maar een absolute monsterkarper langs…”

bjorn-emans-karper-bak-zestigponder-2

Een vis die nog niet eens op z’n top zit. Vlak voor de paai kan er zeker nog een kilo of 1,5 bij!

Denkend aan dit gesprek krijgen de emoties de overhand en in een roes beleef ik het wegen en fotograferen. De mastodont blijkt 31,6 kg te wegen, ongelooflijk!

Als je daarboven iets kunt regelen, stuur dan maar een absolute monsterkarper langs…

Terug naar de huisarts

Ik vis nog anderhalve dag door totdat mijn lichaam me terug fluit: ik besef dat ik dringend naar huis moet en een huisarts moet bezoeken voor een check-up van mijn maag. Met 10 vissen kan ik toch terugkijken op een memorabele trip. Nadat de auto geladen is besef ik dat ik eerst moet rusten. Geheel tegen mijn principes is breng ik de nacht door naast de auto om pas de volgende dag terug te reizen naar Nederland. Tijdens de terugreis schieten mijn gedachten van links naar rechts en houd ik het niet droog. Dit heeft zo moeten zijn!

Vlak voordat ik huiswaarts keer vang ik nog een kogelronde schub.

Vlak voordat ik huiswaarts keer vang ik nog een kogelronde schub.

Bjorn Emans



Er zijn geen reacties

Voeg je reactie toe